رفتن به محتوا

انواع روش‌های شیرین سازی گاز طبیعی

انواع روش‌های شیرین سازی گاز طبیعی

HV_H2O_l (1 of 14)

ایران با دارا بودن بیش از ۲۴ تریلیون متر مکعب ذخایر گاز طبیعی شناخته شده، یکی از غنی‌ترین کشورهای جهان از نظر ذخائر گاز طبیعی است. معمولاً گاز طبیعی استحصالی از مخازن زیر زمینی که دارای مقادیر نامشخصی از ناخالصی‌ها از جمله نیتروژن ، هیدروژن سولفوره، دیوکسید کربن ، کربن دی سولفاید، کربنیل سولفاید COS، هلیومHe، گوگرد S، آب ، مرکاپتان‌ها RSH و . . . است. ناخالصی‌های موجود در گاز موجب خورندگی خط لوله و تشکیل هیدرات میشود. بنابراین به دلیل ملاحظات زیست محیطی، کاهش ارزش گرمایی گاز و جلوگیری از خوردگی تأسیسات باید از گاز طبیعی جدا شوند. جداسازی ناخالصی‌ها به وسیله عملیات شیرین‌سازی در پالایشگاه‌های گاز صورت می‌گیرد.

به طور کلی، تنوع روش‌های موجود شیرین‌سازی گاز طبیعی، باعث می‌شود تا انتخاب فرایند جهت استفاده در یک مورد خاص با مشکل مواجه شود در حالت کلی عوامل متعددی نظیر فشار، درجه حرارت گاز ورودی، میزان انرژی مصرفی، میزان گاز ورودی، درجه خلوص مورد نظرو درصد ناخالصی گاز در انتخاب فرایند شیرین سازی گاز طبیعی مؤثر است.

برای تصفیه گاز ترش روش‌های مختلفی با حلال‌های شیمیایی و فیزیکی وجود دارد، فرایند و حلال مورد استفاده باید مؤثر بوده، کارائی بالایی داشته باشد، سریع عمل کرده، ارزان باشد، عملیات آن ساده و مشکلات بعدی به وجود نیاورد و مهم‌تر از همه حلال آن قابل احیا باشد.

قبل از پیدایش روش‌های متداول برای حذف و موجود در گاز طبیعی از آهک استفاده می‌شد که آهک مصرفی دور ریخته می‌شد.

در سال ۱۹۱۰ روش اکسید آهن ابتدا در انگستان و بعد در سایر نقاط جهان رواج یافت و در سال ۱۹۲۰ روش بی کربنات سدیم Seaboard به وسیله کمپانی KOPPER معرفی گردید. در واقع اولین روش تجارتی بود که گازهای اسیدی مایع را شستشو داد. روش استفاده از آمین در سال ۱۹۳۰ توسط Bottoms به ثبت رسید و در سال ۱۹۳۹ روش مخلوط آمین و گلایکول توسط Hutchinson پیشنهاد شد که پالایش و خشک کردن گاز را همزمان انجام می‌داد. در سال ۱۹۴۸ تجارتی کردن این روش‌ها به تفصیل مورد بررسی قرار گرفت. 

روش‌های جذب سطحی سولفینول در سال ۱۹۶۵ به وجود آمد. و روش Flour و استفاده از غربال‌هال مولکولی به تدریج جایگزین روش‌های قدیمی گردید. [۲]

به طور کلی روش‌های پالایش گاز در چهار گروه تقسیم‌بندی می‌شود:

۱-استفاده از حلال‌های شیمیایی مثل آمین‌ها، مخلوط گلایکول و آمین و کربنات پتاسیم

۲-استفاده از حلال‌های فیزیکی مثل پروپیلنFlour و دی متیل اتر Selexol 

۳-اکسید کردن گاز مانند روش هودری و اکسید آهن

۴-روش جذب سطحی مانند استفاده از غربال‌های مولکولی

انتخاب هر یک از روش‌های فوق به عوامل متعددی نظیر فشار در مرحله‌ عملیات، درجه حرارت گاز مورد پالایش، نقطه‌ جوش حلال، گرمای حاصل از فعل و انفعالات در برج جذب، غلظت ماده مصرفی، مقایسه اقتصادی، میزان انرژی مصرفی و سرویس‌های جانبی بستگی دارد. در این روش‌ها، عامل جذب گازهای اسیدی اعم از فیزیکی یا شیمیایی را می‌توان دوباره احیا نمود. روش‌های دیگری نیز وجود دارند که می‌توان حداکثر گازهای اسیدی را جذب نمود، اما در آنها ماده شیمیایی مصرف شده دیگر قابل احیا نیست. لذا این روش‌ها مقرون به صرفه نیستند و در مواردی‌که مقدار گاز اسیدی در خوراک بسیار کم باشد، مورد استفاده قرار می‌گیرند

برای گازهای تصفیه شده استاندارد معمولاً جداسازی ترکیبات گوگرد و گاز کربنیک را تا مقادیر مندرج در جدول توصیه می‌نماید. [۲]

جدول ‏۲-۱ مشخصات استاندارد گاز طبیعی خط لوله 

 

مقدار هیدروژن سولفوره مطابق استانداردهای صنعت گاز حداکثر برابر با ربع گرین در یکصد فوت مکعب گاز می‌باشد. واحد گرین grain بیشتر در صنایع داروسازی کاربرد دارد. هر پوند معادل ۷۰۰۰ گرین می‌باشد. مقدار ربع  گرین در یکصد فوت مکعب استاندارد گاز حدود مول در بر دارد که این مقدار معادل با ۴ ppm حجمی است. مقدار وزنی در گاز بستگی به چگالی گاز دارد. برای گاز طبیعی ترش با چگالی ۶۵/۰ مقدار در گازهای شیرین استاندارد برابر ۷ppm وزنی است.

در سیستم متریک در گاز با یک چهارم گرین حدود ۶ میلی‌گرم در هر میلی‌گرم در هر متر مکعب گاز وجود دارد. به عبارت دیگر یک چهارم گرین برابر با ۲/۰ میلی‌متر جیوه است. 

بدون دیدگاه، دیدگاه خود را در زیر اضافه کنید!


افزودن دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *